prō-cresco
ĕre, 3
I.
v. inch. n.
I.
To grow forth, spring up, arise, proceed (ante- and post-class.): quattuor ex rebus posse omnia procrescere, Lucr. 1, 715.—
B.
Trop.: vis morbi procrescit, Lucr. 6, 664.—
II.
To continue to grow, to grow up, grow larger, increase. *
A.
Lit.: res progigni et genitas procrescere posse, Lucr. 2, 566.—*
B.
Trop.: qui (amor) si officiorum ratione coleretur, non ultra myrtos laurusque procresceret, Front. Ep. ad M. Caes. 1, 2 Mai.