Priscus
i, m.
I.
a Roman surname, the elder.
I.
Of the first Tarquin: Priscus Tarquinius est dictus, quia prius fuit quam Superbus Tarquinius, Paul. ex Fest. p. 226 Müll.; Liv. 1, 34.—
II.
Tarquinius Numicius Priscus, Liv. 2, 63.—
III.
Helvidius Priscus, Suet. Vesp. 15.—
IV.
Two Latin poets: Priscus uterque, Ov. P. 4, 16, 10 Burm. ad loc.