prīmĭtīvus
a, um, adj.
I.
the first or earliest of its kind, primitive (post-Aug.): flores, Col. 9, 13: anni, id. Arb. 23.—
B.
Gram. t. t. (for the class. primigenius, nativus): verba, Prisc. p. 824 P.—
2.
Esp., the first-born: fetus, Prud. στεφ. 10, 828: primitivum in pecoribus, Vulg. Exod. 13, 12: primitivo suo, id. 3 Reg. 16, 34.—Trop.: Asiae in Christo, Vulg. Rom. 16, 5.