prīmas

ātis, comm.

primus

I. one of the first or principal, chief, excellent, noble (postclass.): apud primatem feminam, App. M. 2, p. 123, 1: primatis civitatis filius, id. ib. 2, p. 124, 35 (Oud. principum): notitia primatium urbium, Cod. Th. 7, 18, 13: periculo primatum officii, ib. 1, 12, 3; Vulg. 2 Macc. 4, 21.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project