prae-cōgĭto

I. to think upon, ponder, or consider beforehand, to premeditate, precogitate (perh. not anteAug.): plura, Quint. 12, 9, 20: abscessum, Cod. Th. 8, 4, 20: multo ante praecogitatum facinus, Liv. 40, 4 fin.: praecogitati mali mollis ictus venit, Sen. Ep. 76, 34: nolite praecogitare quid loquamini, Vulg. Marc. 13, 11.