pŏpŭlātĭo
ōnis, f.
I.
a laying waste, ravaging, plundering, spoiling, devastation, etc. (not in Cic.).
I.
Lit.: populationem effuse facere, Liv. 2, 64.—In plur.: populationibus incursionibusque, Liv. 3, 3 fin.: hostem rapinis, pabulationibus populationibusque prohibere, Caes. B. G. 1, 15.—
B.
Transf.
1.
Concr., things plundered, plunder, booty: Veientes pleni populationum, Liv. 2, 43.—
2.
A ravaging, destroying done by animals: a populatione murium formicarumque frumenta defendere, Col. 2, 20; so, volucrum, id. 3, 21.—
II.
Trop., destruction, corruption, ruin (post-Aug.): morum, Plin. 9, 34, 53, § 104; of ruin through luxury, Col. 1, 5, 7.