pŏlītūra

ae, f.

1. polio

I. a furbishing, polishing, smoothing, working at, etc. (postAug.): chartae, Plin. 13, 12, 25, § 81: marmoris, id. 36, 6, 9, § 53: gemmarum (of the vine), id. 17, 26, 39, § 246: laevitas et politura corporum, Sen. Q. N. 7, 31, 4.—Of a cobweb, Plin. 11, 24, 28, § 84.—In plur., Vitr. 7, 1.—
II. Transf., of literary composition: videbimus quid parum recisum sit, quid non hujus recentis politurae, Sen. Ep. 100, 5.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project