pŏētor

I. to be a poet, to write poetry, to poetize (ante- and postclass.): numquam poëtor nisi si podager, Enn. ap. Prisc. p. 829 P. (Sat. v. 8 Vahl.): ineptia poëtandi, Aus. Idyll. 6 praef.—In an active collat. form: priusquam poëtare incipio, Verus ap. Front. Ep. ad Caes. 2, 8 Mai.