plumbĕus
a, um, adj.
I.
of or belonging to lead, made of lead, leaden, lead-.
I.
Lit.: plumbea glans, Lucr. 6, 306: pistillum, Plin. 34, 18, 50, § 169: vas, id. 33, 6, 35, § 109: ictus, blows given with a scourge to which a leaden ball is attached, Prud. στεφ. 10, 122.—Subst.
1.
plum-bĕum, i, n., a leaden vessel, Cato, R. R. 105: Nicerotiana, Mart. 6, 55, 3.—
2.
plum-bĕa, ae, f., a leaden ball: ut mortuus ictu plumbeae crederetur, Spart. Sever. 11, 2. —
B.
Transf.
1.
Leaden, blunt, dull (class.): plumbeo gladio jugulatus, Cic. Att. 1, 16, 2: o plumbeum pugionem! id. Fin. 4, 18, 48.—
2.
Leaden, bad, vile, poor, worthless (poet.): nummus, Plaut. Cas. 2, 3, 40; id. Trin. 4, 2, 120: faber, qui cudere soles plumbeos nummos, to coin leaden money, i. e. bad jokes, id. Most. 4, 2, 11; so, plumbei, as subst. (sc. nummi), Mart. 10, 74, 4: vina, Mart. 10, 49, 5: mala, id. 10, 94, 4: carmina, Aus. Ep. 6, 1.—
3.
Leaden, i. e. heavy, oppressive, burdensome (poet.): nec plumbeus Auster Auctumnusque gravis, Hor. S. 2, 6, 18.—
II.
Trop.
A.
Leaden, i. e. heavy, weighty (ante-class.): si quid peccatum est, plumbeas iras gerunt, Plaut. Poen. 3, 6, 16.—
B.
Leaden, dull, stupid, stolid (class.): caudex, stipes, asinus, plumbeus, Ter. Heaut. 5, 1, 4: nisi plane in physicis plumbei sumus, Cic. Tusc. 1, 29, 71: cor, without feeling, Licin. ap. Suet. Ner. 2.