pervĭdĕo
vīdi, vīsum, 2, v. a.
I.
to look over, look on, overlook, survey.
I.
Lit.: sol pervidet omnia, Ov. M. 14, 375.—
B.
Transf., to look at or upon, to view: cunctaque mens oculis pervidet illa suis, Ov. P. 1, 8, 34: cum tua pervideas oculis mala lippus inunctis, Hor. S. 1, 3, 25.—
II.
Trop.
A.
To consider, examine: pervideamus, utrum, etc., Lucr. 1, 956: videbo te et pervidebo, Cic. Att. 4, 12 fin. (B. and K. promonebo).—
B.
To perceive, discern, Lucr. 2, 90 (for Cic. Att. 15, 4, 2; v. 2. pervolo): meritorum meorum fieri accessionem pervidere te spero, Cic. Fam. 10, 9, 1: infirmitatem animorum, id. Att. 12, 38, 2; Col. 2, 1, 5.—Hence, * per-vĭdens, entis, P. a., sagacious, intelligent: pervidentissimus princeps, Front. Aquaed. 11 dub. (al. providentissimus).