per-lĭto

āvi, ātum, 1, v. n.
I. to sacrifice very auspiciously, or with very favorable omens: res divinae recte perlitatae, Val. Antias ap. Gell. 1, 7, 10: saluti, Liv. 41, 15: bove perlitare jussus, id. 41, 14.—Impers. pass.: primis hostiis perlitatum est, Liv. 36, 1: diu non perlitatum tenuerat dictatorem, id. 7, 8, 5.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project