arcŭla
ae, f.
I.
a small chest or box, a casket, etc.
I.
For unguents, ornaments, etc.
A.
A small perfume - box, a jewel-casket, Plaut. Most. 1, 3, 91: arculae muliebres, Cic. Off. 2, 7, 25.—Hence, trop. of rhetor. ornament: omnes (Isocratis) discipulorum arculae, Cic. Att. 2, 1.—
B.
A small money-box or casket: arcula plena aranearum, Afran. ap. Fest. s. v. tanne, p. 154 (cf. Cat. 13, 8: Plenus sacculus est aranearum). —
II.
The wind-box of an organ, Vitr. 10, 13.—
III.
Arcula dicebatur avis, quae in auspiciis vetabat aliquid fieri, Paul. ex Fest. p. 16 Müll.