pēnĭcŭlāmentum

i, n.

peniculus

I. A tail, train, Arn. 5, 163 (11).—
II. Transf., a train of a garment (ante-class.): pendent peniculamenta unum ad quemque pedum, Enn. Ann. ap. Non. 149, 32 (Ann. v. 363 Vahl.); Lucil. and Caecil. ap. Non. 149, 33, and 150, 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project