pā^trōnātus
ūs, m.
I.
the character and condition of a patron, patronship, patronage (late Lat.; cf. patrocinium), Inscr. Murat. 564, 1: jus patronatus, Dig. 37, tit. 37 (v Sandars ad Just. Inst. 1, 5, 3): omni commodo patronatus carere, Dig. 37, 14, 3: amissi patronatus jus recipere, ib. 21