pătĭna
ae, f.
I.
a broad, shallow dish, pan, stewpan (cf.: lanx, catinus).
I.
Lit.: ut patinae fervent, Plaut. Ps. 3, 2, 51: qui mi inter patinas exhibes argutias, id. Most. 1, 1, 2: jamdudum animus est in patinis, Ter. Eun. 4, 7, 46; Cic. Att. 4, 8, a, 1: muraena In patinā porrectā, Hor. S. 2, 8, 43; Plin. 23, 2, 33, § 68: fictiles, id. 34, 11, 25, § 109: orobanche estur et per se et in patinis, id. 22, 25, 80, § 162: patinae ob immensam magnitudinem, Suet. Vit. 13: deerat pisci patinae mensura, Juv. 4, 72.—
II.
Transf.
A.
A kind of cake, Apic. 4, 2.—
B.
A crib, manger, Veg. 1, 56.