părastătĭcus
a, um, adj.
I.
of or belonging to pilasters, parastatic, Inscr. Fabr. p. 688, n. 100.—
II.
Subst.: părastătĭca, ae, f., = παραστατική.
A.
A square pillar or column, a pilaster: columnae atque parastaticae (al. parastatae), Plin. 33, 3, 15, § 52; Vitr. 9, 9; cf. Inscr. Labus Epigrafe Lat. Scop. ap. Egitto, p. 7.—
B.
In plur.: părastătĭ-cae, ārum, f., two bones in the knee of a horse, Veg. Vet. 4, 1.