Panda

ae, f.

2. pando

I. a Roman goddess; acc. to Aelius ap. Non. 44, 7, Ceres; Varro, however, distinguishes her from Ceres, Varr. ap. Gell. 13, 22, 4: quod T. Tatio, Capitolinum ut capiat collum, viam pandere atque aperire permissum est, dea Panda est appellata vel Pantica, Arn. 4, 128: Panda, εἰρήνης θεός, Gloss. Philox.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project