pampĭnārĭus

a, um, adj.

pampinus

I. of or belonging to tendrils, that has tendrils: palmitum duo genera sunt: alterum, quod, quia primo anno plerumque frondem sine fructu affert, pampinarium vocant, etc., Col. 5, 6, 29: sarmentum, id. 3, 10, 5: virga, id. 3, 10, 7: materiae, id. 4, 24, 11.—
(b). Subst.: pampĭnārĭum, ii, n., i. q. pampinarium sarmentum, a tendril-branch, leaf-branch, Plin. 17, 21, 35, § 157; 17, 22, 35, § 181.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project