pălĕa
ae, f.
kindred with Sanscr. pala, stramen; cf.: pollen, pulvis, παλύνω
I.
chaff, Varr. R. R. 1, 50 fin.: surgentem ad Zephyrum paleae jactantur inanes, Verg. G. 3, 134; Plin. 18, 30, 72, § 297; Col. 2, 9, 15; 6, 2, 3; 7, 3, 22 al.; Vulg. Matt. 3, 12.—
II.
Transf.
A.
Dross: palea aeris, Plin. 34, 13, 36, § 134. —
B.
The wattles or gills of a cock, Varr. R. R. 3, 9, 5; Col. 8, 2, 9.—
C.
Straw, Vulg. Judic. 19, 19; id. Isa. 11, 7.