ōrātus

ūs
I. abl. sing. and plur.), m. oro, a praying, entreating; a request, entreaty (very rare but class.): oratu tuo, Cic. Fl. 37, 92: illarum oratu, Plaut. Cas. 2, 2, 17; Sid. Ep. 9, 14 init.: magnis oratibus, Coripp. Laud. Just. 2, 4.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project