oppugnātor

ōris, m.

id.

I. an assaulter, attacker, assailant (class.).
I. Lit.: patriae, Cic. Phil. 12, 3, 8: oppugnatores, opp. obsessi, Tac. H. 3, 71.—
II. Trop.: meae salutis, Cic. Planc. 31, 76.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project