opprō^brāmentum

i, n.

opprobro

I. a reproach, disgrace (ante-class.): opprobramentum, aut flagitium muliebre, Plaut. Merc. 2, 3, 84 (420 Ritschl).

Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0

Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project