offringo
ēgi, actum, 3, v. a.
I.
to plough a second time; to cross-plough: terram cum primum arant, proscindere appellant; cum iterum, offringere dicunt, Varr. R. R. 1, 29; id. ib. 32: glaebas, Col. 2, 11, 3; cf.: offringi terra dicitur, cum iterum transverso sulco aratur, Paul. ex Fest. p. 199 Müll.