obstĭnātĭo

ōnis, f.

obstino

I. firmness, in a good and bad sense; resolution, steadfastness, determination, inflexibility, stubbornness, obstinacy (class.; syn.: pertinacia, contumacia): quae ego omnia obstinatione sententiae repudiavi, Cic. Prov. Cons. 17, 41: animi, Sen. Ep. 94, 7: fidei, Tac. H. 3, 39: taciturna, Nep. Att. 22, 2: inflexibilis, Plin. Ep. 10, 97, 3.—In plur., Tert. ad Nat. 1, 17.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project