obnuntĭātĭo

ōnis, f.

obnuntio

I. an announcement of an opposing, adverse, evil omen: dirarum, Cic. Div. 1, 16, 29.—In plur.: obnuntiationibus per Scaevolam interpositis, Cic. Att. 4, 16, 7: comitiorum cotidie singuli dies tolluntur obnuntiationibus, id. Q. Fr. 3, 3, 2.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project