ob-lectāmen

ĭnis, n.

id.

I. a delight (poet. for oblectamentum, and perh. only in plur.), Ov. M. 9, 342: vitae, Stat. S. 3, 5, 95: consulat ut sacras, hominum oblectamina, sortes, Ov. M. 11, 412.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project