nūtrītor

ōris, m.

nutrio

I. a bringer up, rearer, breeder (post-Aug.): volucrum equorum, Stat. Th. 10, 228: Alexandri Severi, Lampr. Alex. Sev. 13: a nutritore suo manumissus, Suet. Gram. 7; Inscr. Orell. 2816.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project