nūtrīcātus
ūs, m.
I.
a suckling, nursing (ante-class.): plane eductus in nutricatu Venerio, Plaut. Mil. 3, 1, 55: pecoris, Varr. R. R. 2, 1, 20.—
II.
A nourishing, rearing: herba non evellenda in nutricatu, Varr. R. R. 1, 47; 1, 49; 3, 9.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0