nūtātĭo
ōnis, f.
I.
A nodding: capitis, Plin. 11, 37, 49, § 135. —
II.
A swaying.
A.
Lit.: frequens et in utramque partem nutatio, Quint. 11, 3, 129.—
B.
Trop., a shaking, tottering: nutatio reipublicae, Plin. Pan. 5, 6.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0