nōdo

āvi, ātum, 1, v. a.

nodus

I. to furnish or fill with knots.
I. Lit.: ferula nodata, Plin. 13, 22, 42, § 123: cornus nodata, id. 16, 38, 73, § 186.—
II. Transf., to tie in a knot, to knot, Cato, R. R. 32, 2: crines nodantur in aurum, Verg. A. 4, 138: collum laqueo nodatus ab arto, Ov. R. Am. 17: animalia phalerari sibi magis quam nodari videntur, Ambros. in Cant. Cantic. 1, § 43.—Hence, nōdātus, a, um, P. a., knotty, i. e. entangled, intricate: rapidus nodato gurgite vortex, Stat. Th. 9, 276.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project