nĕc-ŏpīnus
a, um, adj.
I.
Pass., unexpected: necopina mors, Ov. M. 1, 224: ictus, Stat. Th. 6, 778: pericula, Sil. 14, 188; Aus. Grat. Act. ad Grat. 12.—*
II.
Act., not expecting, unsuspecting, careless: ipsum accipiter necopinum rapit, Phaedr. 1, 9, 6; occultā necopinum (hostem) perde sagittā, Ov. M. 12, 596.