nātīvĭtas
ātis, f.
I.
birth, nativity (post-class.; cf. ortus): municipem aut nativitas aut adoptio facit, Dig. 50, 1, 1: janua nativitatis, Tert. Anim. 39: vultum nativitatis, Vulg. Jacob. 1, 23. —
(b).
Plur., Tert. Spect. 30.—
2.
A generation: usque ad quartam nativitatem, Tert. adv. Marc. 4, 27 fin.