mussĭtātor

ōris, m.

id.

I. a silent person, a mutterer, Vulg. Isa. 29, 24; cf. mussitator, ὀπογογγυστής, Vet. Gloss.—
II. A grumbler: mussitatores discent legem, Vulg. Isa. 29, 24.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project