mōrus

a, um, adj.
I. foolish, silly (Plautin.).
I. Adj.: amor mores hominum moros et morosos facit, Plaut. Trin. 3, 2, 43: ut hoc utimur more moro molestoque, id. Men. 4, 2, 1.—
II. Subst.
A. mōrus, i, m., a fool, simpleton: morus es, Plaut. Mil. 3, 1, 78.—
B. mōra, ae, f., a foolish woman, Plaut. Mil. 2, 4, 17.— Hence, adv.: mōrē, foolishly (Plautin.): more hoc fit atque stulte, Plaut. Stich. 5, 1, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
← mōrum Dictionary mōrus →
An open-access project