mitto
mīsi, missum, 3
I.
inf. pass. mittier, Plaut. Capt. 2, 3, 78), v. a. etym. dub.; cf. Sanscr. math-, to set in motion, to cause to go, let go, send, to send off, despatch, etc.
I.
In gen.: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.): filium suum foras ad propinquum suum quendam mittit, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66: signa ... quam plurima quam primumque mittas, id. Fam. 1, 8, 2: legatos de deditione ad eum miserunt, Caes. B. G. 1, 27: pabulatum mittebat, id. B. C. 1, 40: scitatum oracula, Verg. A. 2, 114: Delphos consultum, Nep. Them. 2, 6: missus sum, te ut requirerem, Ter. Phorm. 5, 6, 42: ego huc missa sum ludere, Plaut. Cas. 3, 5, 48: equitatum auxilio Caesari Aedui miserant, Caes. B. G. 1, 18: alicui subsidium, id. ib. 2, 6: ad subsidium, Hirt. Balb. Hisp. 9, 1: misi, pro amicitiā, qui hoc diceret, Cic. Phil. 1, 5, 12: qui solveret, id. Att. 1, 3, 2: mittite ambo hominem, Gai. Inst. 4, 16.—With acc. and inf.: Deiotarus legatos ad me misit, se cum omnibus copiis esse venturum, Cic. Fam. 15, 4, 5: ad collegam mittit, opus esse exercitu, Liv. 24, 19, 3: Publilius duo milia militum recepta miserat, id. 8, 23, 1: Dexagoridas miserat ad legatum Romanum traditurum se urbem, id. 34, 29, 9: statim Athenas mittit se cum exercitu venturum, Just. 5, 3, 7. Missum facere is also used for mittere, to send: ut cohortis ad me missum facias, Pompei. ap. Cic. Att. 8, 12, B, 2: aliquem morti, Plaut. Capt. 3, 5, 34; so, ad mortem, Cic. Tusc. 1, 41, 97: in possessionem, id. Quint. 26, 83: aliquem ad cenam, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 65: sub jugum mittere, to send or cause to go under the yoke, Caes. B. G. 1, 7: sub jugo, Liv. 3, 28 fin.—
II.
In partic.
A.
To send word, announce, tell, report any thing to any one: ut mihi vadimonia dilata et Chresti conpilationem mitteres, Cic. Fam. 2, 8, 1: Curio misi, ut medico honos haberetur, id. ib. 16, 9, 3: mitti ad principes placuit, ut secernerent se ab Etruscis, Liv. 6, 10, 2: hodie Spintherem exspecto: misit enim Brutus ad me, Cic. Att. 13, 10, 3: salutem alicui, Ov. Tr. 5, 13, 1: ita existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo, Cic. Fam. 5, 20, 1.—
B.
To send as a compliment, to dedicate to any one, of a book or poem: liber Antiochi, qui ab eo ad Balbum missus est, Cic. N. D. 1, 7, 16: hunc librum de Senectute ad te misimus, id. Sen. 1, 3.—
C.
To send, yield, produce, furnish, export any thing (as the product of a country): India mittit ebur, molles sua tura Sabaei, Verg. G. 1, 57: (Padus) electra nuribus mittit gestanda Latinis, Ov. M. 2, 366; cf.: quos frigida misit Nursia, Verg. A. 7, 715: hordea, quae Libyci ratibus misere coloni, Ov. Med. Fac. 53: quas mittit dives Panchaia merces, Tib. 3, 2, 23; Ov. A. A. 3, 213; id. Am. 1, 12, 10.—
D.
To dismiss a thing from the mind: maestumque timorem Mittite, Verg. A. 1, 203: mittere ac finire odium, Liv. 40, 46: leves spes, Hor. Ep. 1, 5, 8: missam iram facere, Ter. Hec. 5, 2, 14.—
E.
To put an end to, end: certamen, Verg. A. 5, 286.—
F.
Esp. in speaking, etc., to pass over, omit, to give over, cease, forbear (cf.: praetermitto, praetereo, relinquo): quin tu istas mittis tricas? Plaut. Most. 3, 1, 45: mitto proelia, praetereo oppugnationes oppidorum, Cic. Mur. 15, 33: maledicta omnia, Ter. Ad. 5, 3, 9.—With inf.: jam scrutari mitto, Plaut. Aul. 4, 4, 24: mitte male loqui, Ter. And. 5, 3, 2: cetera mitte loqui, Hor. Epod. 13, 7: illud dicere, Cic. Quint. 27, 85: quaerere, id. Rosc. Am. 19, 53: mitto iam de rege quaerere, id. Sull. 7, 22: hoc exsequi mitto, Quint. 5, 10, 18: incommoda mortalium deflere, Val. Max. 7, 2, ext. 2.— With quod: mitto, quod omnes meas tempestates subire paratissimus fueris, Cic. Fam. 15, 4, 12.—With de. mitto de amissā maximā parte exercitūs (sc. dicere), Cic. Pis. 20, 47: verum, ut haec missa faciam, quae, etc., id. Rosc. Am. 45, 132: missos facere quaestus triennii, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 104.—
G.
To let go, let loose, to quit, release, dismiss: mitte rudentem, sceleste, Tr. Mittam, Plaut. Rud. 4, 3, 77: unde mittuntur equi, nunc dicuntur carceres, Varr. L. L. 5, § 153 Müll.: quadrijuges aequo carcere misit equos, Ov. Am. 3, 2, 66; Plaut. Poen. prol. 100: mittin' me intro? id. Truc. 4, 2, 43: cutem, Hor. A. P. 476: mitte me, Ter. Ad. 5, 2, 5: nos missos face, id. And. 5, 1, 14: missum fieri, Nep. Eum. 11: eum missum feci, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, G, 2: nec locupletare amicos umquam suos destitit, mittere in negotium, Cic. Rab. Post. 2, 4: sub titulum lares, to put a bill on one's house, i. e. to offer it for sale or to be let, Ov. R. Am. 302: in consilium, to let the judges go and consult, i. e. to send the judges to make out their verdict, Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26: sues in hostes, Lucr. 5, 1309: se in aliquem, to fall upon, assail, attack: vota enim faceretis, ut in eos se potius mitteret, quam in vestras possessiones, Cic. Mil. 28, 76 (B. and K. immitteret): se in foedera, Verg. A. 12, 190: missos faciant honores, Cic. Sest. 66, 138: vos missos facio, et quantum potest, abesse ex Africā jubeo, Hirt. B. Afr. 54: missam facere legionem, Suet. Caes. 69: remotis, sive omnino missis lictoribus, Cic. Att. 9, 1, 3: Lolliam Paulinam conjunxit sibi, brevique missam fecit, Suet. Calig. 25; Ter. Phorm. 4, 3, 70.—
H.
To let or bring out, to put forth, send out, emit: sanguinem incisā venā, to let blood, to bleed, Cels. 2, 10: sanguinem alicui, id. ib.; Petr. 91.—Trop.: mittere sanguinem provinciae, to bleed, i. e. drain, exhaust, Cic. Att. 6, 1, 2; cf.: missus est sanguis invidiae sine dolore, id. ib. 1, 16, 11: radices, Col. 3, 18: folium, Plin. 18, 7, 10, § 58: florem, id. 24, 9, 38, § 59: membranas de corpore, Lucr. 4, 57: serpens horrenda sibila misit, Ov. M. 3, 38: mittere vocem, to utter a sound, raise one's voice, speak, say: vocem pro me ac pro re publica nemo mittit, Cic. Sest. 19, 42: vocem liberam, Liv. 35, 32: flens diu vocem non misit, id. 3, 50, 4: adeo res miraculo fuit, ut unus ex barbaris miserit vocem, etc., Flor. 4, 10, 7: repente vocem sancta misit Religio, Phaedr. 4, 11, 4: nec labra moves, cum mittere vocem debueras, Juv. 13, 114: haec Scipionis oratio ex ipsius ore Pompeii mitti videbatur, Caes. B. C. 1, 2: Afranios sui timoris signa misisse, id. ib. 71: signa, Verg. G. 1, 229: signum sanguinis, Lucr. 1, 882.—
K.
To send, throw, hurl, cast, launch: hastam, Ov. M. 11, 8: pila, Caes. B. C. 3, 93: lapides in aliquem, Petr. 90: fulmina, Hor. C. 1, 12, 59: aliquid igni, Val. Fl. 3, 313: de ponte, Cat. 17, 23: praecipitem aliquem ex arce, Ov. M. 8, 250: se saxo ab alto, id. ib. 11, 340: se in rapidas aquas, id. Am. 3, 6, 80: se in medium, Quint. 11, 1, 54. —Of nets: retia misit, Juv. 2, 148.—Of dice, to throw: talis enim jactatis, ut quisque canem, aut senionem miserat, etc., Aug. ap. Suet. Aug. 71: talos in phimum, Hor. S. 2, 7, 17: panem alicui, Phaedr. 1, 22, 3: Alexandrum manum ad arma misisse, Sen. Ira, 2, 2: pira in vasculo, Pall. 3, 25, 11: fert missos Vestae pura patella cibos, Ov. F. 6, 310: accidere in mensas ut rosa missa solet, id. ib. 5, 360.—
L.
= πέμπειν, to attend, guide, escort: alias (animas) sub Tartara tristia mittit (Mercurius), Verg. A. 4, 243; cf.: sic denique victor Trinacriā fines Italos mittēre relictā, id. ib. 3, 440.—Hence, P. a.: Missus, a, um; as subst.: Missus, i, m., he that is sent, the messenger or ambassador of God, i. e. Christ, Arn. 2, 73; Isid. 7, 2, 35.