mistūra

ae, f.

id.

I. a mixing, mingling (ante-class. and post-Aug.).
I. Lit.: mistura immoderata, Varr. ap. Non. 490, 28: rerum, Lucr. 2, 978: unguentorum, Plin. 13, 1, 2, § 4.—
2. In partic., carnal intercourse, copulation, with or without Veneris: externae Veneris mistura, Luc. 9, 899: cum fero, Plin. 8, 53, 79, § 213.—
B. Transf., concr., a mixture, compound: eā misturā os perfricatur, Col. 7, 5, 22: vas suppletur, id. 12, 10, 2; 12, 57, 1.—
II. Trop., a mixing, mingling: vitiorum atque virtutum, Suet. Dom. 3: raram facit mixturam cum sapientiā forma, Petr. 94: ex diversis, Quint. 1, 10, 6: mira figurarum, id. 9, 3, 40; cf. id. 9, 2, 37: aliorum generum cum aliis, id. 6, 3, 63: translationum, id. 5, 11, 22: verborum, id. 8, 2, 14.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project