missus
ūs, m.
I.
a sending away, a sending, despatching.
I.
Lit.
A.
missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare consueverat, Caes. B. G. 5, 27: duas venisse legiones missu Caesaris, id. ib. 6, 7: Archippi regis missu, Verg. A. 7, 752: quae valido venit contorta falarica missu, Enn. ap. Non. 555, 15 (Ann. v. 534 Vahl.).—
B.
A throwing, hurling, launching: pilum, haud paulo quam hasta vehementius ictu missuque telum, Liv. 9, 19, 7 Weissenb. ad loc.: telorum, Auct. B. Hisp. 17, 3; 31, 1.—
II.
Transf.
A.
A cast, a shot: vix absunt nobis missus bis mille sagittae, Lucr. 4, 408.—
B.
In the public games, a course, a round, a heat: spectaculum multiplicatis missibus in serum produxit, Suet. Ner. 22; id. Dom. 4: unus est missus qui ordinarius dicitur, Schol. Juv. 11, 193.—
C.
At table, a course: novem libras carnis per tres missus ponebat, Capitol. Pert. 12; Lampr. Heliog. 30.