mīmĭcus
a, um, adj.
I.
of or belonging to mimes, mimic, farcical (class.).
I.
Lit.: ne aut scurrilis jocus sit, aut mimicus, Cic. de Or. 2, 59, 239; Quint. 6, 1, 47 Spald.—
II.
Trop.: res mimicae et ineptae, Plin. Ep. 7, 29, 3: mors, Petr. 94 fin.—Hence, adv.: mīmĭcē, like a mime, farcically, Cat. 42, 8; Tert. Apol. 46; Sen. Contr. 2, 12, 5.