mētātor

ōris, m.

id.

I. one who metes out or marks off a place, a divider and fixer of boundaries (class.).
I. Lit.: castrorum antea metator, nunc, ut sperat, urbis, Cic. Phil. 11, 5, 12; cf. id. ib. 14, 4, 10: templi, Lact. 4, 11.—
II. Trop., a measurer: tempus arbiter et metator initii et finis, Tert. adv. Marc. 1, 8.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project