mĕlanchŏlĭcus

a, um, adj.
I. having black bile, atrabilious, melancholy: Aristoteles quidem ait, omnes ingeniosos melancholicos esse, Cic. Tusc. 1, 33, 80; cf. id. Div. 1, 37, 81: insania, Plin. 22, 25, 64, § 133: vertigines, id. 27, 12, 105, § 130.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project