mĕdĭoxĭmus

I. In the middle, middlemost: medio actum modo, Non. 141, 4: medioximus, μέσος, Gloss. Philox. (anteand post-class.): medioxumam quam duxit uxorem, Plaut. Cist. 2, 3, 67: ita me di deaeque superi atque inferi et medioxumi, id. ib. 2, 1, 35: tertium habent (deorum genus), quos medioximos Romani veteres appellant, quod et sui ratione et loco et potestate diis summis sunt minores, hominum natura profecto majores, between gods and men, App. Dogm. Plat. 1, p. 8: quidam aras superiorum deorum volunt esse, medioxumorum, id est marinorum, focos, inferorum mundos, Serv. Verg. A. 3, 134.—Of tutelar deities: hos omnes Graeci δαίμονας dicunt, ἀπὸ τοῦ δαήμονας εἶναι: Latini medioximos vocitarunt, Mart. Cap. 2, § 154.—

II. Middling, moderate: medioximum mediocre, Paul. ex Fest. p. 123 Müll.—Hence, *adv.: mĕdĭ-oxĭmē (mĕdĭoxŭmē), moderately, tolerably, Varr. ap. Non. 141, 7.