mănŭprĕtĭum

ii, n.

1. manus-pretium

I. a workman's or artist's pay, wages.
I. Lit.: manupretium dabo, Plaut. Men. 3, 3, 17: in auro, praeter manus pretium, nihil intertrimenti fit, Liv. 34, 7: ex manipretio cujusque signi denarios deponere aureos singulos, Plin. 34, 7, 17, § 37.—
B. Trop., pay, reward: manupretium perditae civitatis, Cic. Pis. 24, 57: castrensium laborum tarda manupretia, Sen. Ep. 101, 6.—
II. Transf., the value of the work in a thing made by art, the workmanship (opp. to the material; postclass.): manupretium dicitur, ubi non tam materiae ratio, quam manus atque artis ducitur, Ps. - Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147: plerumque plus est in manus pretio, quam in re, Dig. 50, 16, 13.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project