lucta
ae, f.
root lug-; cf. λυγίζω, to writhe, ligare
I.
a wrestling, wrestling-match (post-class.): exercebat cum militibus ipse luctam, Capitol. Maxim. 6: certamen luctae, Aus. Ep. 93.—
II.
Trop.: perseverans quodammodo lucta convincitur, Aug. Ep. 606.