lō^custa
ae, f.
I.
a marine shell-fish, a lobster, Plin. 9, 30, 50, § 95: locustis squillisque magna ex parte sub eodem munimento praeduri eminent oculi, id. 11, 37, 55, § 152: marina, Petr. 35, 4.—Hence, dic mihi hoc etiam: solent tibi umquam oculi duri fieri? Men. Quid? tu me locustam censes esse, Plaut. Men. 5, 5, 24.— Prov.: prius pariet locusta Lucam bovem, said of something that can never take place, of something impossible, Naev. ap. Varr. L. L. 7, § 39 Müll.—
II.
A locust, Plin. 8, 29, 43, § 104: esca ejus erat locustae, Vulg. Matt. 3, 4.