lixīvĭus

I. made into lye: cinere lixivio abluere, Plin. 28, 18, 75, § 244.—

II. Subst.: lixīvĭa, ae, f., lye: lixivia cineris, Col. 12, 16; 12, 50. —Also, lixīvĭum, i, n., lye: ossa prunorum lixivio sunt maceranda, Pall. 12, 7, 13: aqua cineribus distillata, quam volgo lixivium vocant, Cael. Aur. Tard. 2, 3, 70.