lĭtātĭo

ōnis, f.

lito

I. a fortunate or successful sacrifice, Plaut. Ps. 1, 3, 100: per dies aliquot hostiae majores sine litatione caesae, diuque non impetrata pax deorum, Liv. 27, 23, 4: sacrificare, id. 41, 15, 4; Inscr. Fratr. Arval. ap. Orell. 2271.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project