lĭgūrītor

ōris, m.

id.

I. One fond of dainties, an epicure, gourmand: eumque quasi liguritorem catillonem appellat, Macr. S. 2, 12.—
II. In mal. part., Aus. Ep. 128 in lemm.
1. † lĭgūrĭus, gulosus, catillo, λίχνος, Gloss.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project