lĭgūrītor
ōris, m.
I.
One fond of dainties, an epicure, gourmand: eumque quasi liguritorem catillonem appellat, Macr. S. 2, 12.—
II.
In mal. part., Aus. Ep. 128 in lemm.
1.
† lĭgūrĭus, gulosus, catillo, λίχνος, Gloss.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0