lignātĭo
ōnis, f.
I.
a felling or procuring of wood.
I.
Lit.: qui lignationis munitionisque causā in silvas discessissent, Caes. B. G. 5, 38: quae maxime necessaria est ad cibum excoquendum, Vitr. 5, 9 fin.—
II.
Transf., concr., a place where wood is cut, a place for procuring wood, Col. 1, 5, 1.