lĭcĕor

lĭcĭtus, 2
I. v. dep. n. and a. [root lic-; v. 1. liceo], to bid on goods at an auction (class.).
(a). Absol.: licetur Aebutius, Cic. Caecin. 6, 16: liciti sunt usque adeo, quoad, etc., Cic. Verr. 2, 3, 33, § 77: digito liceri (because, in bidding, the finger was raised), id. ib. 2, 3, 11, § 27: omnia Aeduorum vectigalia parvo pretio redemta habere, propterea, quod illo licente, contra liceri audeat nemo, Caes. B. C. 1, 18: immoderatius liceri, Suet. Caes. 20: nec licendi finem factum, id. Calig. 38.—
(b). Act., to bid for, make an offer for.—With acc.: heredes Scapulae si istos hortos liceri cogitant, Cic. Att. 12, 38, 4; so, hortos liceri, Plin. Pan. 50: et centum Graecos curto centusse licetur, Pers. 5, 191. —*
II. Trop., to appraise, estimate, value: tunc avidi matronam oculi licentur, Plin. 14, 22, 28, § 141.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project