lĕvātĭo

ōnis, f.

id.

I. A lifting up, raising, elevating: onerum levationes facere, Vitr. 10, 8; a metrical t. t. = ἄρσις, Aug. Mas. II. 18.—
II. Trop.
A. An alleviation, mitigation, relief (class.): alicui esse levationi, Cic. Fam. 6, 4, 5: ea, quae levationem habeant aegritudinum, id. Tusc. 1, 49, 119: levationem invenire acerbissimis doloribus, id. ib. 5, 41, 121: doloris at officii debiti, id. Att. 12, 23, 3.—
B. A diminishing (rare but class.): vitiorum, Cic. Fin. 4, 24, 67: periculi, Vell. 2, 130 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project